اوس پیمان – هر سال سخنرانی رئیس جمهور در مراسم 22 بهمن یک ساعت بعد از زمان رسمی آغاز مراسم انجام می شد . امسال حکومت قصد دارد سخنرانی احمدی نژاد نیم ساعت قبل از زمان رسمی آغاز مراسم انجام شود و احمدی نژاد برای جمعیتی که با اتوبوس به میدان آزادی آورده می شوند سخنرانی کند و در این زمان گاردی ها راه را بر جمعیت سبزها که در میدان انقلاب تازه در حال شکل گیری و حرکت به سمت آزادی هستند می بندند تا سخنرانی احمدی نژاد تمام شود .
باید اطلاع رسانی شود که تظاهرات سبزها در 22 بهمن یک ساعت قبل از زمان رسمی ، مراسم آغاز می شود و به هیچ عنوان حرکت از انقلاب به سمت آزادی اهمیت ندارد بلکه چیزی که اهمیت دارد این است که مردم در همان لحظات اول تظاهرات خود را به میدان آزادی برسانند و این میدان را قبل از آنکه اتوبوس های بسیجی ها میدان را پر کنند .
تصرف کنند . بعد که خیالمان از تصرف میدان آزادی راحت شد آنقدر جمعیت داریم که بتوانیم خیابان های اطراف را هم بگیریم .
نکته مهم و اساسی این است که جمعیت میدان آزادی بخصوص جمعیت روبروی جایگاه سخنرانی یک پارچه سبز باشد . تمام پوسترهایی که برای فراخوان سبزها ساخته می شود باید زمان آغاز راهپیمایی را ساعت 9 صبح اعلام کند و بر حضور در میدان آزادی در همان ساعت اول تاکید داشته باشد .
نگرانی حکومت برای راهپیمایی 22 بهمن از تمام تظاهرات های قبلی بیشتر است .
اطلاعات بدست آمده حکایت از دو طرح برای این روز دارد که اگر طرح اول لو برود و جنبش سبز بر روی خنثی کردن طرح اول مانور بدهد و حکومت احساس کند طرح اول عملی نیست به سراغ طرح دوم می رود .
طرح اول همین است که من در این تاپیک گفتم . حتی برای اجرای این طرح لیدر به درون جمعیت سبزها می فرستند تا مردم را قانع کنند به دلیل اینکه راه به سمت آزادی بسته است در مسیر دیگری حرکت کنند و جمعیت سبزهایی که به سمت آزادی میرود حداقل شوند . حکومت زمان رسمی تظاهرات را نیم ساعت دیرتر و در یک اقدام اعلام نشده زمان سخنرانی احمدی نزاد را نیم ساعت زودتر می گذارد . خبرنگاران خارجی طبق معمول هر سال این روز در تهران هستند و راه ندادن خبرنگاران بر خلاف هر سال یک رسوایی محسوب می شود و حکومت به هر طریق می خواهد سخنرانی احمدی با موفقیت برای جمعیت بسیجی ها انجام شود زیرا طبق معمول همه سال این سخنرانی پخش مستقیم می شود . حکومت یک تظاهرات کم تعداد و خلوت را به حضور پرشمار سبزها در این روز ترجیح می دهد پس نگرانی از مسدود کردن راههای منتهی به آزادی ندارد .
در صورت لو رفتن نقشه اول و تدارک سبزها برای مقابله ، به سراغ نقشه دوم می روند و به سبزها مجوز راهپیمایی می دهند .
وزیر کشور رسما برای دادن مجوز اعلام آمادگی می کند و می گوید احزاب اصلاح طلب و میرحسین موسوی باید مسئولیت راهپیمایی را بپذیرند و مسیر راهپیمایی هم باید فلان نقطه باشد . با تعیین مسیر برای راهپیمایی سبزها در 22 بهمن ، خود به خود فراخوان از سوی احزاب اصلاح طلب برای آن مسیر صادر می شود ، و حکومت با رفتن جمعیت سبزها به مسیر جدید میتوانند مسیر اصلی را در دست بگیرند و مسیر تظاهرات سبزها هم به طور کامل محاصره نظامی خواهد شد تا به مسیر حکومتی نزدیک نشوند . البته نقشه دوم این بدی را دارد که ممکن است جمعیت بسیار زیادی از سبزها به دلیل مجوز دار بودن راهپیمایی حضور پیدا کنند ولی این خوبی را برای حکومت دارد که می تواند موجب شکاف و اختلاف در جنبش شود و از طرفی اگر بخشی از سبزها از مسیر خارج شدند حکومت همین را بعدا علم کند و بگوید مجوز دادیم و نتوانستید هوادارانتان را کنترل کنید و دیگر نگویید چرا مجوز نمی دهید . شعارها را هم نتوانستید کنترل کنید .
در کل چون 22 بهمن روز باخت کودتاچیان است ، کودتاچیان با این دید به موضوع نگاه می کند که به دنبال پیروزی در این روز نباشند بلکه با هر نقشه ممکن شدت باخت را کم کنند .
پیمان روشن ضمیر
